Sunday
19
November 2017

കന്നട സംസാരിക്കുന്ന പിശാച്

Shabab Webadmin


പെരിന്തല്‍മണ്ണ ഭാഗത്തു നടന്ന ഒരു സംഭവം വിവരിക്കാം. ഒരു വീട്ടില്‍ എട്ടു വയസ്സ് പ്രായമായ ഒരു കുട്ടി കന്നട സംസാരിക്കും. ഈ കുട്ടി കന്നട ഒരിക്കലും പഠിച്ചിട്ടില്ല. ഈ വീട്ടിലെ വലിയുമ്മ ഏതാനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് മരിച്ചിരുന്നു. ഈ സ്ത്രീക്ക് കന്നട സംസാരിക്കുവാന്‍ സാധിച്ചിരുന്നു. ചിലര്‍ ഈ വലിയുമ്മയുടെ പ്രേതം കുട്ടിയില്‍ പ്രവേശിച്ച് സംസാരിക്കുകയാണെന്ന് അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. മറ്റു ചിലര്‍ വലിയുമ്മയുടെ ഖരീനായ പിശാച് കുട്ടിയില്‍ പ്രവേശിച്ച് സംസാരിക്കുകയാണെന്നും അഭിപ്രായപ്പെട്ടു. മനശ്ശാസ്ത്ര ഡോക്ടര്‍മാര്‍ കുട്ടിയെ സമീപിച്ചു. കുട്ടി അബോധാവസ്ഥയില്‍ മാത്രമാണ് കന്നട സംസാരിക്കുക. കന്നടയില്‍ എന്തെങ്കിലും ചോദ്യം ഉന്നയിച്ചാല്‍ കുട്ടിക്ക് മറുപടി പറയാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല. ഈ കുട്ടിയുടെ സംസാരം റെക്കോര്‍ഡ് ചെയ്ത് വീട്ടുകാര്‍ക്ക് കേള്‍പ്പിച്ച് കൊടുത്തു. ഇതു എപ്പോഴെങ്കിലും വലിയുമ്മ സംസാരിച്ചതാണോ എന്ന് ചോദിച്ചു. അപ്പോള്‍ വീട്ടുകാര്‍ ഓര്‍ത്ത ശേഷം അതെ എന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞു. അതോടുകൂടി രഹസ്യം വ്യക്തമായി. അതായത് വലിയുമ്മയുടെ സംസാരം ഈ കുട്ടിയുടെ മനസ്സില്‍ പതിഞ്ഞതാണ്. ചില മനസ്സുകള്‍ക്ക് ഈ സ്വഭാവം ഉണ്ടാകും. ഭാഷകള്‍ കുട്ടികള്‍ സംസാരിച്ച് ശീലിക്കുന്നതും ഈ നിലക്കാണ്. ചുറ്റുമുള്ളവര്‍ മലയാളമാണ് സംസാരിക്കുന്നതെങ്കില്‍ മലയാളം സംസാരിക്കും. ഇംഗ്ലീഷാണെങ്കില്‍ ഇംഗ്ലീഷ് സംസാരിക്കും. കന്നടയാണെങ്കില്‍ കന്നട സംസാരിക്കും.
അറിയാത്ത ഭാഷ സംസാരിച്ചു എന്ന് പറയുന്ന കേസുകളില്‍ മുഴുവന്‍ അബോധാവസ്ഥയില്‍ ആയിരിക്കും സംസാരിക്കുക. പിശാചിന് സംസാരിക്കുവാന്‍ അബോധാവസ്ഥ തന്നെ വേണോ? ബോധാവസ്ഥയില്‍ ഒരാളുടെ ശരീരത്തില്‍ കയറിക്കൂടി എന്തുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നില്ല? ഇതില്‍ നിന്ന് തന്നെ കാരണം വ്യക്തമാണ്.
സംസാരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ലാത്ത ഒരു ബധിരന്റെ ശരീരത്തില്‍ പിശാച് കയറി. എന്തുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നില്ല? സംസാരശേഷിയുള്ള മനുഷ്യനെ തന്നെ പിശാചിന്ന് സംസാരിക്കുവാന്‍ വേണമോ? സംസാരിക്കാന്‍ സാധ്യമല്ലാത്ത മനുഷ്യന്‍ മറ്റു ഭാഷ സംസാരിക്കുകയാണെങ്കില്‍ പ്രേതമോ പിശാചോ ആണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിക്കാന്‍ സാധ്യതയുണ്ട്. സംസാരിച്ച് ശീലിക്കാത്ത ആറ് മാസമായ കുട്ടി കന്നട സംസാരിച്ചാലും പിശാചാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ചേക്കാം.
ഒരു അചേതന വസ്തുവായ മേശ സംസാരിച്ചാലും പിശാചാണെന്ന് ധരിക്കാം. പിശാച് സംസാരിക്കുന്നതാണെങ്കില്‍ മേശയില്‍ കയറിക്കൂടിയും സംസാരിക്കാമല്ലോ? ഒരു മരം സംസാരിക്കുകയാണെങ്കിലും പിശാചാണെന്ന് ധരിക്കാം. പിശാചിന്ന് എന്തുകൊണ്ട് ഒരു മരത്തില്‍ കയറി സംസാരിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്നില്ല. മനുഷ്യന്റെ സംസാരശേഷിയുള്ള നാവ് തന്നെ പിശാചിന്നും സംസാരിക്കാന്‍ ആവശ്യമാണോ? ഇതില്‍ നിന്നും ആരാണ് സംസാരിക്കുന്നതെന്ന് വ്യക്തമാണ്.
ഒരു പശുവോ കഴുതയോ മലയാളമോ മറ്റു ഭാഷകളോ സംസാരിച്ചാല്‍ പിശാചാണെന്ന് ധരിക്കാം. പിശാചിന്ന് സംസാരിക്കാന്‍ ഭാഷ അറിയുന്ന സംസാരശേഷിയുള്ള മനുഷ്യനെ തന്നെ ആവശ്യമാണോ? ഖരീന്‍ എന്തുകൊണ്ട് മുകളില്‍ നാം വിവരിച്ചവയില്‍ കയറിക്കൂടി സംസാരിക്കുന്നില്ല? മുകളില്‍ നാം വിവരിച്ച വസ്തുക്കളില്‍ പിശാച് കയറിക്കൂടി സംസാരിച്ച ഒറ്റ സംഭവവും ഇവര്‍ക്ക് പറയാനില്ല. ഇതില്‍ നിന്നെല്ലാം നാം എന്താണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടത്? മനുഷ്യന്റെ മനസ്സ് വളരെ അത്ഭുതം നിറഞ്ഞതാണ്. ഈ മനസ്സാണ് പ്രേതമായും പിശാചായും (ഖരീന്‍) രൂപാന്തരപ്പെടുന്നത്. തിന്മ ചെയ്യുവാന്‍ അവസരം ലഭിക്കുമ്പോള്‍ വസ്‌വാസിലൂടെ അതിന്ന് പ്രേരണയുണ്ടാക്കുന്ന അല്ലാഹു അഗ്നിയില്‍ നിന്ന് സൃഷ്ടിച്ച ഒരു ഖരീന്‍ പിശാചില്‍ നിന്ന് സര്‍വ മനുഷ്യരുടെ ശരീരത്തിലും ഉണ്ട്. ഇതിനെ നാം നിഷേധിക്കുന്നില്ല. ഈ ഖരീനിന്റെ കഴിവ് തിന്മയെ അലങ്കരിക്കലും പ്രേരണ ഉണ്ടാക്കലുമാണ്. ദേഹേച്ഛ ഇല്ലെങ്കില്‍ ഈ പ്രേരണക്ക് യാതൊരു ഉപദ്രവവും ചെയ്യാന്‍ സാധ്യമല്ല. നമ്മെ ഉപദ്രവം ചെയ്യുന്നതു നാം ദേഹേച്ഛക്ക് കീഴ്‌പ്പെടലാണ്. അല്ലാഹു എന്ന ചിന്തയുണ്ടായാല്‍ പിശാചിന്റെ ഈ ബാധയും നീങ്ങിപ്പോകുന്നതാണ് (സൂറ: അഅ്‌റാഫ് 201)
അല്ലാഹുവിന്ന് പുറമെ മറ്റുള്ളവര്‍ക്കും അദൃശ്യകാരണങ്ങള്‍ അറിയുമെന്ന വിശ്വാസത്തില്‍ നിന്നാണ് സര്‍വ ചൂഷണങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നത്. ആള്‍ദൈവങ്ങളും ആത്മീയ നേതാക്കന്മാരും ജ്യോത്സ്യന്മാരും സാഹിറന്‍മാരും മന്ത്രവാദികളും സിദ്ധന്മാരും ഔലിയാക്കളും ശൈഖന്മാരും ജിന്ന് ബീവികളും ഈ വിശ്വാസത്തില്‍ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. ഏകദൈവ വിശ്വാസത്തില്‍ നിന്ന് മനുഷ്യരെ ശിര്‍ക്ക് വിശ്വാസത്തിലേക്കും പ്രധാനമായി നയിക്കുന്നത് ഈ വിശ്വാസം തന്നെയാണ്. ഇതുകൊണ്ടാണ് നബിമാര്‍ എല്ലാം തന്നെ ‘എനിക്ക് അദൃശ്യം അറിയുകയില്ല, അദൃശ്യം എനിക്ക് അറിയുമെങ്കില്‍ എനിക്ക് നന്മ മാത്രമേ ഉണ്ടാകൂ. തിന്മ എന്നെ ബാധിക്കുകയില്ല.’ എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചത്. ദൃശ്യം (ശഹാദത്ത്) എനിക്ക് അറിയുകയില്ല എന്ന് അവരില്‍ ഒരാളും പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടുമില്ല. അപ്പോള്‍ സ്വയം കഴിവിന്റെ പ്രശ്‌നം ഇവിടെ ഉത്ഭവിക്കുന്നില്ല. സ്വയം കഴിവ് കൊണ്ട് ദൃശ്യവും മനുഷ്യന്ന് അറിയുകയില്ല. അപ്പോള്‍ ദൃശ്യവും ഞങ്ങള്‍ക്ക് അറിയുകയില്ല എന്ന് അവര്‍ പറയാത്തതുകൊണ്ട് സ്വയം കഴിവിന്റെ പ്രശ്‌നമല്ല ഇവിടെയുള്ളത്. പുറമെ സ്വയം കഴിവ് കൊണ്ടോ അല്ലാഹു നല്കിയ കഴിവുകൊണ്ടോ അദൃശ്യം അറിഞ്ഞാലും തിന്മ നബിമാരെ ബാധിക്കുകയില്ല. നബിമാര്‍ക്ക് അദൃശ്യം അറിയാത്തതിനാല്‍ അവരെ തിന്മ ബാധിച്ച പല സംഭവ കഥകളും ഖുര്‍ആന്‍ വിവരിക്കുന്നു.
മനുഷ്യന്ന് സ്വതന്ത്രമായ ഉദ്ദേശ്യം ഉള്ളതുപോലെ തന്നെ പിശാചിന്നും സ്വതന്ത്രമായ ഉദ്ദേശമുണ്ട്. ഒരു പിശാചിന്ന് താന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ആരാധിക്കുന്നവര്‍ക്ക് അദൃശ്യജ്ഞാനം എത്തിച്ചുകൊടുക്കുവാന്‍ സാധിക്കുമെങ്കില്‍ അദൃശ്യം അറിയുവാനുള്ള വാതില്‍ നബിമാരെക്കാള്‍ തുറന്നു കിടക്കുന്നത് പിശാച് പൂജകന്മാരുടെ മുമ്പിലായിരിക്കും. മുഹമ്മദ് നബി(സ)ക്ക് ശേഷവും ഇവരുടെ മുമ്പില്‍ അദൃശ്യം  അറിയുവാനുള്ള വാതില്‍ തുറന്നു കിടക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം വാദിക്കല്‍ ഖുര്‍ആന്‍ നിഷേധമാണ്. നബിമാര്‍ക്ക് മാത്രം വഹ്‌യിലൂടെ അല്ലാഹു ഉദ്ദേശിക്കുമ്പോള്‍ അദൃശ്യം അറിയുവാനുള്ള ഒരു ചെറിയ വാതില്‍ മാത്രമാണ് തുറന്നുകിടക്കുന്നത്. അതുതന്നെ മുഹമ്മദ് നബി(സ)യുടെ മരണത്തോടുകൂടി അടയ്ക്കപ്പെട്ടു. ഇനി ഒരാളും അദൃശ്യം അറിയുന്ന പ്രശ്‌നം തന്നെ ഉത്ഭവിക്കുന്നില്ല. വല്ലവനും അദൃശ്യകാര്യം പറയുകയും അതു ശരിയാവുകയും ചെയ്യുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ യാദൃശ്ചികമായ സംഭവങ്ങള്‍ മാത്രമാണ്. അല്ലെങ്കില്‍ നാം അറിയാത്ത എന്തെങ്കിലും കുതന്ത്രമോ വഞ്ചനയോ ചൂഷണമോ അവര്‍ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കും. ഇത്ര മാത്രം. പിശാചിന്റെ യാതൊരു പങ്കും ഇതില്‍ ഇല്ല തന്നെ.
”അവന്‍ അദൃശ്യവും ദൃശ്യവും അറിയുന്നവനാണ്. അപ്പോള്‍ അവര്‍ ചെയ്യുന്ന ശിര്‍ക്കിനെ സംബന്ധിച്ച് അവന്‍ ഉന്നതനാണ്. (സൂറ: മുഅ്മിനൂന്‍ 92) ദൃശ്യം അറിയുന്നതുപോലെ തന്നെ അദൃശ്യം അല്ലാഹുവല്ലാത്ത വല്ല സൃഷ്ടിക്കും അറിയുമെന്ന് വിശ്വസിക്കലാണ് ഇവിടെ പറയുന്ന ശിര്‍ക്ക്. സര്‍വ്വ ഖുര്‍ആന്‍ വ്യാഖ്യാതാക്കളും ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ദൃശ്യം അറിയുന്നവനും അമളി സംഭവിക്കും. അദൃശ്യം അറിയുന്നവന്ന് അമളി സംഭവിക്കുകയില്ല. ദൃശ്യം സമ്പൂര്‍ണ  അറിവല്ല. പരിമിതികളും പരിധികളും അതിനുണ്ട്. അദൃശ്യം സമ്പൂര്‍ണ അറിവാണ്. അദൃശ്യം അറിഞ്ഞാല്‍ ദൃശ്യത്തില്‍ അമളി സംഭവിക്കുകയില്ല. നബിമാര്‍ക്ക് അദൃശ്യം അറിയാതെ പോയതു കണ്ണ് ഉള്ള മനുഷ്യന്‍ കുഴിയില്‍ വീഴുന്നതുപോലെയാണെന്നത് മുസ്‌ലിയാക്കന്മാരുടെ ജല്പനം മാത്രമാണ്. അദൃശ്യം നബിമാര്‍ക്ക് അറിയുമെങ്കില്‍ അമളി പറ്റുകയില്ല. അദൃശ്യം അവര്‍ക്ക് അറിയുകയില്ല എന്നതിന്ന് അവര്‍ക്ക് ബാധിച്ച അമളിയും തിന്മയും വ്യക്തമായ തെളിവാണെന്ന് വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ പറയുന്നു.