Thursday
19
October 2017

കര്‍മങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യത

admin

അബൂമാജിദ

പ്രവാചകപത്‌നി ആഇശ(റ) നബി(സ)യോട്‌ അല്‍മുഅ്‌മിനൂന്‍ അധ്യായത്തിലെ 60-ാം സൂക്തത്തെക്കുറിച്ച്‌ ഉന്നയിച്ച സംശയവും അതിന്‌ തിരുദൂതര്‍(സ) നല്‍കിയ മറുപടിയുമാണ്‌ മേല്‍ സംഭവം. പ്രസ്‌തുത സൂക്തത്തില്‍ മനസ്സില്‍ ഭയമുള്ളവര്‍ എന്ന്‌ അല്ലാഹു പറഞ്ഞത്‌ വ്യഭിചരിക്കുകയും മോഷ്‌ടിക്കുകയും കള്ള്‌ കുടിക്കുകയുമൊക്കെ ചെയ്യുന്നവരെപ്പറ്റിയാണോ എന്നാണ്‌ ആഇശ(റ)യുടെ സംശയം. അതിന്‌ തിരുദൂതര്‍ നല്‍കുന്ന മറുപടി: നോമ്പെടുക്കുകയും ദാനധര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയും നമസ്‌കരിക്കുകയുമെല്ലാം ചെയ്യുന്നവരെപ്പറ്റിയാണ്‌ അത്‌. പക്ഷേ, അവര്‍ക്ക്‌ തങ്ങളുടെ കര്‍മങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവിങ്കല്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെടുകയില്ലേ എന്ന ഭയമാണ്‌ ആയത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നത്‌ എന്നാണ്‌.

ചെയ്യുന്ന കര്‍മങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യത ഏറെ പ്രസക്തമായ കാര്യമാണ്‌. ഏറ്റവും നന്നായി കര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്നത്‌ ആരാണെന്ന്‌ പരീക്ഷിക്കുകയാണ്‌ അല്ലാഹു ചെയ്യുന്നത്‌. ഏറ്റവും നല്ല കര്‍മങ്ങളാണ്‌ അല്ലാഹുവിങ്കല്‍ സ്വീകാര്യമായിത്തീരുന്നത്‌. കര്‍മങ്ങളുടെ നന്മയും സ്വീകാര്യതയും പരിഗണിക്കുന്നത്‌ അല്ലാഹുവും റസൂലും പഠിപ്പിച്ച ഉപാധികളനുസരിച്ച്‌ കര്‍മങ്ങള്‍ നടക്കുന്നുണ്ടോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌. അല്ലാഹു പറയുന്നു: “സത്യവിശ്വാസികളേ, നിങ്ങള്‍ അല്ലാഹുവെ അനുസരിക്കുക. റസൂലിനെയും നിങ്ങള്‍ അനുസരിക്കുക. നിങ്ങളുടെ കര്‍മങ്ങളെ നിങ്ങള്‍ നിഷ്‌ഫലമാക്കിക്കളയാതിരിക്കുകയും ചെയ്യുക.” (47:33).

അല്ലാഹുവിന്റെയും റസൂലിന്റെയും കല്‌പനകള്‍ക്ക്‌ വിധേയമല്ലാത്ത വിധത്തിലുള്ള കര്‍മങ്ങള്‍ ഫലശൂന്യമായിരിക്കുമെന്നാണ്‌ മേല്‍ സൂക്തം പഠിപ്പിക്കുന്നത്‌. തങ്ങള്‍ ഏറ്റവും നല്ല പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ നടത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന ധാരണയില്‍ തെറ്റായ രീതിയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നവര്‍ ഏറ്റവും വലിയ നഷ്‌ടക്കാരാണെന്നാണ്‌ അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനില്‍ അറിയിക്കുന്നത്‌ (18:103,104). സ്വയം സങ്കല്‌പിച്ചുണ്ടാക്കുന്ന വിശ്വാസവും ധാരണയുമനുസരിച്ച്‌ കര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്‌തുകൂട്ടുകയും അവസാനം അത്തരം കര്‍മങ്ങള്‍ ശരിയാണെന്ന ധാരണയില്‍ അവയില്‍ കുടുങ്ങിപ്പോവുകയും ചെയ്യുന്ന അവസ്ഥ ഖുര്‍ആന്‍ ജൂതന്മാരുടെ കാര്യത്തില്‍ പരാമര്‍ശിക്കുന്നുണ്ട്‌. അല്ലാഹുവിന്റെ മക്കളും പ്രിയങ്കരുമാണ്‌ എന്നതിനാല്‍ തങ്ങളെ നരകാഗ്നി സ്‌പര്‍ശിക്കുകയില്ല. ഉണ്ടെങ്കില്‍ തന്നെ ഏതാനും ദിവസങ്ങള്‍ മാത്രമേ സ്‌പര്‍ശിക്കുകയുള്ളൂവെന്നത്‌ ജൂതര്‍ സ്വയം സങ്കല്‌പിച്ചുണ്ടാക്കിയ അവരുടെ വാദമാണ്‌. പിന്നീട്‌ അത്‌ ശരിയാണെന്ന അവരുടെ ധാരണ അവരെ അബദ്ധത്തില്‍ ചാടിക്കുകയുണ്ടായി എന്നാണ്‌ അല്ലാഹു പറയുന്നത്‌: “അവര്‍ കെട്ടിച്ചമച്ചുണ്ടാക്കിയിരുന്ന വാദങ്ങള്‍ അവരുടെ മതകാര്യത്തില്‍ അവരെ വഞ്ചിതരാക്കിക്കളഞ്ഞു” (3:24) എന്ന്‌ ഇതിനെക്കുറിച്ചാണ്‌ പറയുന്നത്‌. അപ്പോള്‍ മനുഷ്യരുടെ ഊഹങ്ങളും മോഹങ്ങളുമനുസരിച്ചല്ല കര്‍മങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യത നിലനില്‌ക്കുന്നത്‌. അല്ലാഹുവും റസൂലും നിശ്ചയിച്ച അടിത്തറയിലാണ്‌.

ചെയ്യുന്ന കര്‍മങ്ങള്‍ ശരിയായ തഖ്‌വയില്‍ അധിഷ്‌ഠിതമായിരിക്കുമ്പോള്‍ മാത്രമേ അതിന്‌ സ്വീകാര്യത ലഭിക്കുകയുള്ളൂവെന്ന്‌ അല്ലാഹു മറ്റൊരിടത്ത്‌ പറയുന്നു (5:27). തഖ്‌വ എന്നത്‌ കേവലമായ വ്യാമോഹമല്ല, പ്രത്യുത അല്ലാഹുവിന്റെ കല്‌പനാ നിരോധങ്ങള്‍ പൂര്‍ണമായും പാലിച്ചുകൊണ്ടുള്ള അവസ്ഥയാണ്‌. മനസ്സിന്റെ ഭക്തി ഇതുമായി ചേരുമ്പോഴാണ്‌ പൂര്‍ണമായും സ്വീകാര്യമായ കര്‍മങ്ങള്‍ ജനിക്കുന്നത്‌. അപ്പോള്‍, തഖ്‌വ അഥവാ ധര്‍മനിഷ്‌ഠ കര്‍മങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യതയില്‍ പ്രധാനമാണ്‌.

മനുഷ്യന്‍ എത്ര ചെയ്‌താലും സ്വീകരിക്കേണ്ടത്‌ അല്ലാഹുവാണ്‌. അവന്റെ അപാരമായ ഔദാര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്‌ കര്‍മങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കുക എന്നത്‌. എത്ര നന്നായി ചെയ്‌താലും മാനുഷികമായ പോരായ്‌മകള്‍ ഏതൊരു കര്‍മത്തിലുമുണ്ടാകും. മനുഷ്യന്‍ അല്ലാഹുവിന്റെ അടിമ എന്ന നിലയ്‌ക്ക്‌ അങ്ങേയറ്റം താഴ്‌മയും വിനയവും കാണിച്ചുകൊണ്ട്‌ പ്രവര്‍ത്തിക്കുകയും അല്ലാഹുവിന്റെ മുമ്പില്‍ പൂര്‍ണമായി സമര്‍പ്പിച്ചുകൊണ്ട്‌ പ്രാര്‍ഥനാ നിര്‍ഭരമായ മനസ്സോടെ കാര്യങ്ങള്‍ നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്‌. അതുകൊണ്ടാണ്‌ കര്‍മങ്ങള്‍ സ്വീകരിക്കാന്‍ വേണ്ടി അല്ലാഹുവോട്‌ പിന്നെയും പ്രാര്‍ഥിക്കുന്നത്‌. ഇബ്‌റാഹീം നബി(അ)യും പുത്രന്‍ ഇസ്‌മാഈല്‍(അ)യും കഅ്‌ബാ നിര്‍മാണത്തിനിടെ അല്ലാഹുവോട്‌ തേടുന്നത്‌ ഞങ്ങളുടെ നാഥാ ഞങ്ങളില്‍ നിന്ന്‌ ഇത്‌ സ്വീകരിക്കേണമേ എന്നാണ്‌. തങ്ങളുടെ കര്‍മങ്ങള്‍ അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കുകയില്ലേ എന്ന ആശങ്ക ഇത്തരം പ്രാര്‍ഥനയിലേക്ക്‌ മനുഷ്യനെ എത്തിക്കുന്നു.

നിഷ്‌കളങ്കവും നിഷ്‌കപടവും പ്രകടനപരതയോ ഭൗതികമായ ലാഭേച്ഛയോ തീണ്ടാത്ത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കാണ്‌ സ്വീകാര്യതയുണ്ടാകുന്നതെന്ന്‌ അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിലൂടെ അറിയിക്കുന്നുണ്ട്‌. (98:5). ഇത്തരം കര്‍മങ്ങള്‍ തന്നെയാണോ നാമെല്ലാം ചെയ്യുന്നതെന്ന്‌ ആത്മപരിശോധന ആവശ്യമുള്ള വിഷയമാണ്‌. മഹാനായ ഉമര്‍(റ) പറഞ്ഞതു പോലെ`അല്ലാഹു വിചാരണ നടത്തുന്നതിന്‌ മുമ്പായി നിങ്ങള്‍ സ്വയം വിചാരണ നടത്തുക.’ നോമ്പെടുക്കുകയും ദാനധര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്യുകയും നമസ്‌കരിക്കുകയും മറ്റു പുണ്യകര്‍മങ്ങളെല്ലാം ധാരാളം നിര്‍വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വ്യക്തികളില്‍ നിന്ന്‌ അവയൊന്നും അല്ലാഹു സ്വീകരിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ എന്തായിരിക്കും അവസ്ഥ? ഉള്‍ക്കിടിലമുണ്ടാകേണ്ട വിഷയമാണിത്‌. മനസ്സ്‌ ഭയക്കേണ്ടത്‌ ഇത്തരം കാര്യങ്ങളിലാണെന്ന്‌ മേല്‍ നബിവചനത്തില്‍ പരാമര്‍ശിച്ച ഖുര്‍ആന്‍ വാക്യം ഓര്‍മപ്പെടുത്തുന്നു. എല്ലാം തികഞ്ഞവനാണെന്ന അഹന്തയും നാട്യവും മറ്റുള്ളവരെല്ലാം തന്നേക്കാള്‍ താഴെയാണെന്ന തോന്നലും ഇത്തരം ഭയാശങ്ക മനസ്സില്‍ നിന്ന്‌ നീക്കിക്കളയാന്‍ ഇടയാക്കുന്നു.

അല്ലാഹുവിന്റെ മുമ്പില്‍ താന്‍ വെറുമൊരു നിസ്സാരനായ അടിമയാണെന്ന വിനയ വിധേയമായ ചിന്തക്കല്ലാതെ ഇതില്‍ നിന്ന്‌ മനുഷ്യനെ രക്ഷപ്പെടുത്താനാവില്ല. നബിതിരുമേനി(സ)യുടെ ശിഷ്യന്മാരില്‍ പ്രമുഖനും അവിടുത്തെ വഹ്‌യ്‌ രേഖപ്പെടുത്തിവെക്കുന്നവരില്‍ ഒരാളുമായിരുന്ന ഹന്‍ദ്വല എന്ന സ്വഹാബി ഇത്തരമൊരു ഭയാശങ്കയുടെ ഫലമായി നാഫഖ ഹന്‍ദ്വല, നാഫഖ ഹന്‍ദ്വല (ഹന്‍ദ്വല കപടനായിപ്പോയല്ലോ, കപടനായിപ്പോയല്ലോ) എന്ന്‌ ആത്മഗതം ചെയ്‌തുകൊണ്ട്‌ നബിതിരുമേനിയെ അന്വേഷിച്ചുചെന്നത്‌ പ്രസിദ്ധമാണ്‌.

തിരുദൂതരുടെ സദസ്സില്‍ അവിടുത്തോടൊന്നിച്ചിരിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്ന വിശ്വാസവര്‍ധനവ്‌ പുറം ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടുജീവിക്കുമ്പോഴുണ്ടാകുന്നില്ലല്ലോ എന്ന ഭയമായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തെ അങ്ങനെ ചിന്തിക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌. ഓരോന്നിനും ഓരോ സമയമുണ്ടെന്ന്‌ പറഞ്ഞ്‌ തിരുദൂതര്‍ അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിക്കുകയുണ്ടായി. എന്നാല്‍, ഉന്നതനായ ഒരു പ്രവാചകശിഷ്യനുണ്ടായ ഈ ഭയാശങ്ക അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഉയര്‍ന്ന രൂപമാണ്‌. തികഞ്ഞ നിര്‍ഭയത്വത്തോടെ കഴിയേണ്ടവനാണ്‌ താനെന്ന മിഥ്യാബോധത്തില്‍ നിന്നുള്ള മോചനമാണ്‌. നമുക്കെപ്പോഴെങ്കിലും ഇത്തരം ഒരു തോന്നല്‍ ഉണ്ടാകുന്നുണ്ടോ? നോമ്പും നമസ്‌കാരവും ദാനധര്‍മങ്ങളും മറ്റു പുണ്യകര്‍മങ്ങളുമായി റമദാന്‍ മാസം കഴിച്ചുകൂട്ടുമ്പോള്‍ നമ്മുടെ കര്‍മങ്ങളുടെ സ്വീകാര്യതയില്‍ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇത്തരമൊരു ഭയാശങ്ക നമ്മുടെ മനസ്സിനെ വേട്ടയാടിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന്‌ പരിശോധിക്കുക. ഇല്ലെങ്കില്‍, നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെയും കര്‍മങ്ങളുടെയും സമ്പൂര്‍ണതയില്‍ നാം ഭയപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്‌.