Monday
25
September 2017

വിശുദ്ധ കര്‍മങ്ങള്‍

admin

അബൂമാജിദ

മതം മനസ്ഥിതിക്ക്‌ പ്രാധാന്യം നല്‍കുന്നു. കര്‍മങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം അവയ്‌ക്കു പിന്നിലെ മനസ്ഥിതിയും നന്നാകണം. ഭൗതികമായി മാത്രം കാര്യങ്ങള്‍ കാണുന്നവര്‍ക്ക്‌ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കു പിന്നിലെ പ്രചോദനം എന്തായിരിക്കുമെന്ന്‌ വിലയിരുത്തേണ്ടതില്ല. കര്‍മം, ഭൗതിക ജീവിതത്തില്‍ എന്തു പ്രതികരണം സൃഷ്‌ടിക്കുന്നുവെന്ന്‌ മാത്രം നോക്കിയാല്‍ മതിയാകും. ലൗകിക നേട്ടങ്ങള്‍ ഉദ്ദേശിച്ചോ പ്രകടനപരത ഉദ്ദേശിച്ചോ ഒരാള്‍ നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ചെയ്‌താലും അതിന്റെ ഭൗതിക ഫലം ഗുണഭോക്താവിന്‌ അനുഭവിക്കാന്‍ കഴിയും. അതിന്റെ ഭൗതികമായ നേട്ട-കോട്ടങ്ങള്‍ എന്തായാലും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യാം. മരണാനന്തര ജീവിതത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്തവരെ സംബന്ധിച്ച്‌ കാര്യങ്ങള്‍ ഇങ്ങനെയെല്ലാം മതി.

മതം ഐഹിക ജീവിതത്തെക്കാളേറെ മരണാനന്തര ജീവിതത്തിനു പ്രാധാന്യം നല്‌കുന്നതിനാല്‍ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കൊപ്പം അവയ്‌ക്കു പിന്നിലെ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയും പരിഗണിക്കുന്നു. എന്നല്ല, അതിനാണ്‌ കൂടുതല്‍ പ്രാധാന്യം നല്‌കുന്നത്‌. ഏറ്റവും നന്നായി പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നത്‌ ആരാണെന്ന്‌ പരീക്ഷിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ്‌ മരണവും (അതിനു ശേഷം) ജീവിതവും നല്‍കുന്നതെന്ന്‌ അല്ലാഹു വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആനിലൂടെ അറിയിക്കുന്നു (67:2). ഏറ്റവും നല്ല പ്രവര്‍ത്തനത്തെ വിലയിരുത്തുന്നത്‌ നിയ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണെന്ന്‌ നബിവചനം വ്യക്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിങ്ങളുടെ ശരീരത്തിലേക്കോ രൂപത്തിലേക്കോ അല്ല അല്ലാഹു നോക്കുന്നതെന്നും പ്രത്യുത, നിങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിലേക്കാണ്‌ നോക്കുന്നതെന്നുമുള്ള മറ്റൊരു നബിവചനം മനസ്ഥിതിയുടെ പ്രാധാന്യം കൂടുതല്‍ ഊന്നുന്നു. ശരിയായ ഉദ്ദേശശുദ്ധിയില്ലാത്ത പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ എത്ര മോടിയും ഭംഗിയുമുള്ളതും ഐഹിക ജീവിതത്തില്‍ വന്‍ നേട്ടങ്ങള്‍ നല്‍കുന്നതുമാണെങ്കിലും പരലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി വിലയിരുത്തുമ്പോള്‍ തികച്ചും ഫലശൂന്യവും പൊള്ളയുമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളായി മാറുന്നു. ആത്മാവ്‌ ചോരുന്ന ഇത്തരം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക്‌ മതം ഒരു പരിഗണനയും നല്‍കുന്നില്ല. ആരാധനാകര്‍മങ്ങള്‍ തുടങ്ങി ജീവിതമേഖലയാകെ നിറഞ്ഞുനില്‌ക്കുന്ന സാമൂഹിക പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളെയെല്ലാം ചൈതന്യവത്താക്കുന്നതും പ്രതിഫലാര്‍ഹമാക്കുന്നതും അതിന്റെ പിന്നിലെ മനസ്ഥിതിയാണ്‌. മനസ്ഥിതിയുടെ വിശുദ്ധി ഒരനിവാര്യതയായി പൊതുവെ പരിഗണിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു സ്ഥിതിവിശേഷം ഇപ്പോള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഒരാളുടെയും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കു പിന്നിലെ മനസ്ഥിതിയെ പറ്റി മറ്റൊരാള്‍ക്കും തെറ്റിദ്ധാരണയുണ്ടാകേണ്ടതില്ലെങ്കിലും, ഒരാളുടെയും മനസ്ഥിതി മറ്റൊരാള്‍ക്കും സൂക്ഷ്‌മമായി വിലയിരുത്താന്‍ കഴിയുകയില്ലെങ്കിലും, ഇതൊരു ആനുകൂല്യമായോ സൗകര്യമായോ കരുതി സ്വന്തം മനസ്ഥിതി നന്നാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്നില്ലെങ്കില്‍ പ്രവര്‍ത്തനത്തിന്റെ ഫലം പരലോകത്ത്‌ വട്ടപൂജ്യമായിരിക്കും.

ഏറെ പ്രവര്‍ത്തിച്ചിട്ട്‌ പരലോകത്തെത്തുമ്പോള്‍ അവയെല്ലാം കേവലം ധൂളികളായി മാറുകയോ (വി.ഖു 25:23) അസ്‌തിത്വമില്ലാത്ത വെറും മരീചികകളായി തീരുകയോ (24:39) ചെയ്യുന്നതിനെക്കുറിച്ചും അവസാനം ക്ഷീണിച്ചു തളര്‍ന്ന മുഖവുമായി പരലോകത്ത്‌ എത്തിച്ചേരുന്നതിനെക്കുറിച്ചും (88:2,3) അല്ലാഹു മുന്നറിയിപ്പു നല്‌കുന്നുണ്ട്‌. ഇവയെല്ലാം തന്നെ പ്രവര്‍ത്തനത്തിനു പിന്നിലെ പ്രചോദനം എന്തെന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ്‌. പ്രവര്‍ത്തിച്ചില്ലാ എന്നതല്ല പ്രത്യുത, പ്രവര്‍ത്തനത്തിനു പിന്നിലെ മനസ്ഥിതി (നിയ്യത്ത്‌) ശരിയായില്ല എന്നതാണ്‌ പ്രശ്‌നം.

പ്രവര്‍ത്തിക്കാനുള്ള മനസ്ഥിതി പോലും പ്രവര്‍ത്തനമായി പരിഗണിക്കുകയും പ്രതിഫലം ലഭിക്കുമെന്ന്‌ വാഗ്‌ദാനം നല്‌കുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ മനസ്ഥിതിക്ക്‌ ഇസ്‌ലാം നല്‌കുന്ന പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാകും. തബൂക്ക്‌ യുദ്ധത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാന്‍ കഴിയാതെ, മദീനയില്‍ തന്നെ തങ്ങേണ്ടിവന്ന അനുചരന്മാരെക്കുറിച്ച്‌ യുദ്ധം കഴിഞ്ഞ്‌ മടങ്ങുമ്പോള്‍ നബി(സ) പറഞ്ഞു: മദീനയില്‍ ചില ആളുകളുണ്ട്‌, അവര്‍ നിങ്ങള്‍ കടന്നുപോകുന്ന താഴ്‌വരകളിലും മണല്‍ കുന്നുകളിലുമെല്ലാം നിങ്ങള്‍ക്കൊപ്പമുണ്ട്‌. അവരെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തിയത്‌ രോഗമാണ്‌. അവരും നിങ്ങളോടൊപ്പം പുണ്യത്തില്‍ പങ്കുചേരുന്നതാണ്‌. യുദ്ധത്തില്‍ പങ്കെടുക്കാനുള്ള നിഷ്‌കളങ്കമായ താല്‌പര്യത്തെ -മനസ്ഥിതിയെ- പങ്കെടുത്തവന്റെ അതേ പരിഗണന കൊടുത്ത്‌ അംഗീകരിക്കുകയാണ്‌ തിരുദൂതര്‍ ചെയ്യുന്നത്‌.

ഇതേ പരിഗണന തന്നെ നിത്യവും ചെയ്‌തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുണ്യകര്‍മങ്ങള്‍ ന്യായമായ കാരണങ്ങള്‍ കൊണ്ട്‌ മുടങ്ങുമ്പോഴും ലഭിക്കുന്നു. രോഗം കൊണ്ടോ യാത്രകൊണ്ടോ പതിവായി ചെയ്യുന്ന സല്‍ക്കര്‍മം മുടങ്ങിയാല്‍ രോഗമില്ലാത്ത അവസ്ഥ പോലെ പരിഗണിച്ച്‌ പ്രതിഫലം ലഭിക്കുന്നു! അപ്പോള്‍, സദുദ്ദേശ്യം തന്നെ കര്‍മത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെത്തുന്നു. പണമുള്ളവര്‍ നല്ല മാര്‍ഗത്തില്‍ ധനം ചെലവഴിക്കുന്നത്‌ കണ്ട്‌, അതുപോലെ പണമുണ്ടെങ്കില്‍ തനിക്കും ചെലവഴിക്കാമായിരുന്നുവെന്ന്‌ സത്യസന്ധമായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന വ്യക്തിയെ സംബന്ധിച്ച്‌ റസൂല്‍(സ) പറഞ്ഞത്‌; ഉദ്ദേശശുദ്ധിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ രണ്ടുപേരും പുണ്യത്തില്‍ തുല്യരായി മാറുന്നുവെന്നാണ്‌. (തിര്‍മിദി)

മനസ്ഥിതിയുടെ മഹത്വം കൊണ്ട്‌ ഒന്നും ചെയ്യാതെത്തന്നെ സ്വര്‍ഗപ്രവേശത്തിനു അര്‍ഹത നേടുന്ന എത്രയോ പേരുണ്ടാകും. എന്നാല്‍, മനസ്ഥിതി ശരിയല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ടുമാത്രം ഏറെ ഉപകാരപ്രദമായ ഒട്ടനവധി കര്‍മങ്ങള്‍ ചെയ്‌തിട്ടും പുണ്യം ലഭിക്കാതെ പോകുന്ന എത്രയോ പേരുമുണ്ടാകും. അത്ഭുതകരമായ ഒരവസ്ഥയാണിത്‌. മനസ്സ്‌ ശരിയാക്കിയെടുക്കുകയല്ലേ വേണ്ടതുള്ളൂവെന്ന്‌ ലളിതമായി ചിന്തിക്കുന്നവരുണ്ടാകും. എന്നാല്‍, ഏറെ ശ്രമകരമായ കാര്യമാണ്‌ മനസ്സ്‌ നന്നാക്കിയെടുക്കുകയെന്നത്‌. മനസ്സ്‌ നന്നായാല്‍ മനുഷ്യന്‍ നന്നായി എന്നത്‌ എത്ര കൃത്യമായ പ്രസ്‌താവമാണ്‌.

പിശാച്‌ വളരെ തന്ത്രപൂര്‍വം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്ന മേഖലയാണിത്‌. ധാരാളം പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ചെയ്യുന്ന മാന്യരായ പല വ്യക്തികളെയും മനസ്സില്‍ തെറ്റായ ചിന്തകള്‍ ജനിപ്പിച്ച്‌ ചതിക്കുഴിയില്‍ ചാടിക്കുന്നു. മനസ്സില്‍ ഏതെങ്കിലും തരത്തില്‍ ചെറിയ വക്രതയെങ്കിലും ബാക്കി നില്‍ക്കുന്ന ആരെയും ചതിയില്‍ പെടുത്താന്‍ പിശാചിന്‌ പെട്ടെന്ന്‌ സാധിക്കുന്നു. കര്‍മങ്ങള്‍ ഫല ശൂന്യമാക്കാന്‍ ഏതുവഴിക്കാണ്‌ പിശാച്‌ കടന്നുവരികയെന്ന്‌ പറയാനാകില്ല. നന്മകള്‍ തന്നെ ധാരാളം ചെയ്യുന്ന വ്യക്തിയെ അതിന്റെ പേരില്‍ ചെറിയ തോതില്‍ ദുരഭിമാനമോ അഹന്തയോ ജനിപ്പിച്ചാലും പിശാച്‌ വിജയിക്കുകയായി. പ്രകടനപരതയെന്ന രോഗം ഇത്രയധികം വ്യാപകമായ കാലമുണ്ടാകുമോ എന്ന്‌ സംശയമാണ്‌. `നിന്റെ നിഷ്‌കളങ്കരായ അടിമകളൊഴികെ’ എല്ലാവരെയും വഴിപിഴപ്പിക്കുമെന്ന പിശാചിന്റെ പ്രതിജ്ഞയിലെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധേയമാണ്‌. `നിഷ്‌കളങ്കര്‍’ എന്നത്‌ കര്‍മങ്ങള്‍ക്ക്‌ പിന്നിലെ ഉദ്ദേശ്യശുദ്ധി സൂക്ഷിക്കുന്നവര്‍ക്കു ലഭിക്കുന്ന വിശേഷണങ്ങളില്‍ പെട്ടതാണ്‌. ജാഗ്രതയും ശ്രദ്ധയും പുലര്‍ത്തുക.